ณ เมืองเมืองหนึ่ง ที่ร้านกาแฟร้านหนึ่ง บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง
มีตำนานเมืองเล่าขานว่า
ขอบคุณมากค่ะ
หากได้นั่งบนเก้าอี้ตัวนั้น
จะสามารถข้ามเวลาได้อย่างที่ใจต้องการ
ทว่า มีเรื่องจุกจิกอยู่
มีกฎแสนจุกจิกที่ต้องยึดถือ
1. หากย้อนไปอดีต ไม่ว่าจะทำอย่างไร ก็เปลี่ยนปัจจุบันไม่ได้
2. ขณะที่ย้อนไปอดีต จะไม่สามารถออกนอกบริเวณร้านได้
3. อยู่ในอดีตได้ในช่วงเวลาที่กาแฟยังอุ่น และต้องดื่มกาแฟให้หมดก่อนที่จะเย็น
4. หากเก้าอี้ตัวนั้นมีคนนั่งอยู่ ต้องรอให้คนนั้นลุกไปก่อนจึงจะนั่งได้
5. ขณะที่ย้อนไปอดีต จะไม่สามารถพบคนที่ไม่เคยมาร้านนี้ได้
เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น ซับไทย: ราเมเศรษฐ์
ฤดูร้อน
เอ่อ ฟังอยู่รึเปล่า?
ค่ะ ว่าไงนะคะ?
พาฉันย้อนไปอาทิตย์ก่อนหน่อยค่ะ
จำฉันไม่ได้เหรอ?
อาทิตย์ที่แล้วฉันนั่งตรงนั้น...
คุณเลิกกับแฟนงั้นสิ
ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อยค่ะ
แต่คุณพูดว่า "จะไปไหนก็ไป" นี่นา
แฟนเขาย้ายไปทำงานที่อเมริกาแน่ะ
แอบฟังเหรอคะ?
บังเอิญได้ยินน่ะ
ผมไปดีกว่า
หนึ่งสัปดาห์ก่อน
แค่เนี้ยเหรอ? หนึ่งสัปดาห์ก่อน
นั่นไง ทำหน้าเหมือนเซ็งเต็มทนอีกแล้ว
เปล่าซะหน่อย
เซ็งมากสินะ
แล้วจะให้ทำไงล่ะ?
ต้องให้ฉันบอกเหรอ?
อะไรล่ะนั่น? เป็นฝรั่งรึไง?
เดอ นิโร ต่างหากล่ะ
งี่เง่าน่ะ
ถ้างั้น...
ไม่รีบไปล่ะ? ถึงเวลาแล้วไม่ใช่เหรอ?
จะไปไหนก็ไปเลย
โชคดี
แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนล่ะ?
อเมริกาค่ะ
โดนเทสิเนี่ย
คุณฮิราอิ
ไม่ใช่นะคะ แล้วเขาก็ไม่ใช่แฟนฉันด้วย
อ้าว เหรอ?
เป็นเพื่อนสมัยเด็กค่ะ
เจอหน้ากันตั้งแต่อนุบาลยัน ม.ปลาย
ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็เอาแต่อ้อนว่า "ฟูมิโกะ ฟูมิโกะ" อยู่ตลอด
อะไรกันนักหนา? ทำฉันยัวะอยู่เรื่อย เจ้าโกโร่เนี่ย
งั้นก็ดีแล้วนี่ จะได้ลาขาดซะที
ไม่ดีหรอกค่ะ
จู่ๆก็โทรหา ทำเราแปลกใจ
แล้วดันบอกว่า "ย้ายงาน ไปล่ะ"
แบบนั้นมันอะไร? ล้อกันเล่นรึไง?
ฉันนึกว่าเป็นเรื่องอื่นซะอีก
พวกคุณเข้าใจใช่ไหมคะ?
สารภาพรักเหรอ?
ค่ะ ประมาณนั้น
ที่จริงคุณไม่อยากให้เขาไปอเมริกา
สินะคะ?
- ก็ทำนองนั้น - น่าเบื่อจริง
คุณฮิราอิ!
อยากย้อนเวลาไป จะทำอะไรล่ะ?
จะลองใหม่ค่ะ
คราวนี้จะพูดทุกอย่างที่อยากพูด
จะย้อนเวลาไปเพราะเรื่องนี้จริงเหรอ?
ย้อนไปได้ใช่ไหมคะ?
ต้องทำยังไงเหรอ?
ต้องอธิบายให้เข้าใจแล้วมั้ง?
นั่นสินะคะ
ตั้งใจฟังนะคะ
ย้อนเวลาได้ค่ะ
แต่มีกฎที่ต้องทำตามนะคะ
กฎเหรอ?
เมื่อย้อนกลับไป ไม่ว่าคุณจะทำยังไงก็ตาม
ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วได้ค่ะ
หมายความว่าไง?
แม้คุณจะกลับไปพบคนที่ไปอเมริกา...
โกโร่?
เอ้อ คุณโกโร่
ไม่ว่าคุณจะพูดอะไรกับคุณโกโร่
เขาก็ต้องไปอเมริกาอยู่ดีค่ะ
เปลี่ยนไม่ได้?
ค่ะ
ไม่เลยสักนิด?
ค่ะ
มันควรต้องเปลี่ยนไม่ใช่เหรอ?
เปลี่ยนอดีตก็เท่ากับเปลี่ยนอนาคตใช่ไหม?
ไม่เปลี่ยนค่ะ
คะสุ
งั้นก็ไม่มีความหมายสิ ทำไมกัน?
เพราะโลกไม่ได้เป็น อย่างที่คุณต้องการน่ะสิ
ยอมแพ้ดีกว่ามั้ง?
คุณฮิราอิ ให้เธอตัดสินใจเองเถอะครับ
ยิ่งกว่านั้น กฎไม่ได้มีแค่ข้อเดียวนะ
จะย้อนเวลาได้ก็ต้องนั่งบนเก้าอี้ตัวนั้นเท่านั้น
ที่ผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่น่ะเหรอ?
ใช่
วันนี้กาแฟอร่อยเหมือนเดิมเลย
ค่ะ ร้านฟูนิคูลิฟูนิคูล่าค่ะ
ใช่ เธออยู่ที่นี่ค่ะ
ค่ะ
ขอโทษนะคะ ช่วยเปลี่ยนที่นั่งกันได้ไหมคะ?
แค่แป๊บเดียว ลุกหน่อยได้ไหมคะ?
เปล่าประโยชน์ครับ
เปล่าประโยชน์? เปล่าประโยชน์อะไร?
คุณได้ยินไหมคะ?
เอ่อ... เก้าอี้ตัวนี้...
อย่านะ!
ทรมานจัง หายใจไม่ออกเลย
ถึงได้บอกไงเล่า
อะไรกันเนี่ย?
คำสาปน่ะค่ะ
คำสาป
คำสาป?
ใช่แล้ว คำสาปไง
คำสาป?
ถ้าฝืนทำให้เธอลุก ก็จะเจอแบบนั้นค่ะ
อยากรับกาแฟเพิ่มไหมคะ?
อะไรเนี่ยคนนี้?
วิญญาณน่ะ
วิญญาณ
ฉันไม่มีสัมผัสพิเศษซะหน่อย
ฉันก็ไม่มี แต่ฉันก็เห็น ขอบคุณนะ
ครับ ขอบคุณ
ร้านกาแฟอะไร ทำเอาขนลุก
ต้องรอนะคะ
รอเหรอ?
บางครั้งบางคราวเธอก็...
...ลุกไปเข้าห้องน้ำค่ะ
ทั้งที่เป็นวิญญาณเนี่ยนะ?
ถ้าเธอลุก ก็นั่งได้ค่ะ
ร้านปิดกี่โมงล่ะ?
เราปิด 2 ทุ่มค่ะ
ถ้าจะอยู่รอก็ตามสบายนะคะ
โอเค
คุณฮิราอิ ไปนะครับ
ฉันจะรออยู่นี่
รับอะไรเพิ่มไหมคะ?
มีเมนูไหม?
คะสุจัง ฉันกลับแล้วนะ
อ้าว มาสเตอร์ คุณนากาเระ
คุณฟุซากิ ไปรับเธอเหรอครับ?
ครับ ขอโทษที่รบกวนนะครับ
ไม่ต้องครับ ไม่เป็นไร
ขอบคุณครับ
โชคดีครับ
ยินดีต้อนรับค่ะ
คุณโคตาเกะ
คุณฟุซากิ สวัสดีค่ะ
วันนี้ก็มารอเหรอครับ?
ค่ะ
เก้าอี้นั้นไม่ว่างซะทีนะครับ
ไม่ว่างเลยค่ะ
สงสัยวันนี้คงไม่ว่างแล้วมั้งครับ
คงอย่างนั้นแหละค่ะ
ไว้ดื่มหมดแล้วกลับกันนะครับ
มันเย็นหมดแล้วล่ะค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
เอ๊ะ? กระเป๋าตังค์
อยู่นี่ครับ
ค่ะ
980 เยนค่ะ
ค่ะ
นี่ค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
คุณโคตาเกะ
ค่า
ค่อยๆไปครับ ค่อยๆไป
คู่แข่งหมดไปหนึ่ง
ขอโทษนะครับ คิดเงิน...
จะนั่งเก้าอี้นั้นไหมคะ?
กฎที่ว่า...
...มีเท่าที่เคยบอกใช่ไหมครับ?
เปล่าค่ะ
คุณลูกค้า
อะไร? อะไร?
เก้าอี้ว่างแล้วค่ะ
ให้ฉันนั่งก่อน... คงได้นะ?
เชิญครับ
ขอบคุณนะ!
เอ้า ไปอาทิตย์ก่อนที!
ไม่เห็นไปเลย! ไม่กลับไปไหนเลยนี่นา!
กฎข้อสุดท้ายนะคะ
ยังมีอีกเหรอ?
เดี๋ยวฉันจะรินกาแฟให้คุณนะคะ
คุณจะได้อยู่ในอดีต เมื่อฉันรินเต็มแก้ว
จนถึงตอนที่กาแฟเย็นหมดแล้วค่ะ
แค่นั้นเองเหรอ?
เมื่อย้อนไปอดีต ช่วยดื่มกาแฟให้หมดก่อนจะเย็นด้วยนะคะ
ฉันไม่ชอบดื่มกาแฟด้วยสิ
ช่วยรับปากว่าจะปฏิบัติตามด้วยค่ะ
ถ้าดื่มไม่ทันจะเป็นยังไง?
คุณจะกลายเป็นวิญญาณ และนั่งอยู่ตรงนี้ตลอดไปค่ะ
ที่จริงแล้ว ผู้หญิงคนที่นั่งตรงนี้...
เธอดื่มไม่ทันเหรอ? ทำไมล่ะ?
เธอย้อนไปพบสามีที่เสียชีวิตไปค่ะ
คงจะรู้สึกอาลัย จนลืมเวลา
เมื่อเธอดื่ม มันก็สายเกินไป
เพราะกาแฟเย็นหมดแล้ว
หลอนเกินไปแล้ว!
จะนั่งไหมคะ?
แต่ว่า...
เปลี่ยนใจไหมคะ?
รอเดี๋ยวนะ
จะเปลี่ยนใจตอนนี้...
...ก็คงสายไปแล้วละมั้ง?
ยังไงซะ แค่ดื่มให้ทันก่อนเย็น ก็พอแล้วใช่ไหม?
ค่ะ
ฉันจะลองดู รินกาแฟให้ที
ถ้างั้น...
เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น
อเมริกาที่อยู่ไกลลิบน่ะนะ?
ใช่แล้ว อเมริกานั่นแหละ
นั่งเครื่องบิน 13 ชั่วโมงแน่ะ
โกโร่ โกโร่
โกโร่...!
อะไร?
ไหงไปนั่งนั้น?
หรือว่า กลับมาแล้ว?
กลับมาแล้ว!
ชุดเธอ
ฟังนะ ฉันมีเหตุผลที่ทำแบบนี้
แต่ฉันจะต้องไปแล้วนะ
รู้แล้ว เดี๋ยวไปขึ้นเครื่องไม่ทันสินะ
อุ่นๆ! กาแฟมันอุ่นๆแล้วนี่!
แบบนี้แป๊บเดียวก็เย็นแล้วสิ!
พูดอะไรน่ะ?
เดี๋ยวสิ ขมจะตาย
งั้นฉันไปนะ
แค่เนี้ยเหรอ?
ทำหน้าแบบนั้นอีกแล้ว
หน้าแบบไหน?
หน้าเหมือนว่าเซ็งเต็มที
ไม่ได้ทำแบบนั้นซะหน่อย
ทำอยู่เนี่ย!
แล้วจะให้ทำไงล่ะ?
ฉันต้องบอกด้วยเหรอ?
อะไรล่ะนั่น? อะไร?
จู่ๆก็เรียกให้ฉันมา
แล้วดันบอกว่า "ฉันไปนะ"
แค่นั้นเหรอ?
นายก็รู้นี่ เรื่องนั้น... ใช่ไหม?
นี่?
ไม่ได้เกลียดฉัน ใช่ไหมล่ะ?
ใช่ ไม่เกลียด
ใช่เลย นั่นแหละ
เอ้า!
ปั๊กกะเป่ายิ้งฉุบ
คงจะไม่เปลี่ยนเลยสิเนี่ย
ฟูมิโกะ มีอะไรจะบอกฉันรึเปล่า?
จะให้ฉันเป็นคนพูดงั้นเหรอ?
ก็เธอ... ไม่ได้สนใจอะไรฉันอยู่แล้วนี่
ถ้าฉันไม่สนใจ
แล้วจะถ่อมาถึงนี่ทำไม?
ก็เธอน่ะ
เห็นมีแฟนอยู่ตลอดเลยนี่นา
ชอบพูดโอ้อวดเรื่องแฟน
พอถูกทิ้ง ก็ให้ฉันไปอยู่เป็นเพื่อน คอยปลอบโยน
อะไรของเธอ?
เห็นฉันเป็นตัวอะไร?
เปล่าซะหน่อย อย่ามาว่ากันนะ
นายเองก็มีแฟนอยู่ตลอดแหละ
แล้วไง ฟูมิโกะมีปัญหารึไง?
แล้วตอนนั้น...
...หมายความว่ายังไงล่ะ?
ตอนที่ฉันเลิกกับแฟน นายเคยพูดใช่ไหมว่า...
"ถ้าฉันเลิกกับแฟน แล้วตอนนั้นฟูมิโกะยังโสดอยู่"
"มาแต่งงานกันนะ"
ฉันพูดแบบนั้นเหรอ?
แค่ปลอบใจหรอกเหรอ
ฉันบ้าไปเองแหละ
ที่เผลอคิดจริงจัง ตั้งความหวัง
เอ้า คุยกันแค่นี้ ฉันไม่มีเวลาแล้ว
เดี๋ยวสิ ฉันก็ไม่มีเวลานะ แต่...
จะกลับล่ะ
ฟังก่อนสิ
ขอให้เธอมีความสุขกับแฟนที่คบอยู่นะ
เลิกกันแล้ว
จะไปอเมริกา เลยโดนทิ้ง
แล้วทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้?
ก็เธอกำลังพล่าม...
อ๊ะ ได้เวลาแล้ว แย่ชะมัด
ก็ตามนั้นแหละ ไว้ค่อยคุยกันนะ
รอเดี๋ยวก่อน
ฉันยังไม่ได้พูดสิ่งที่อยากพูดเลย
คิดเงินด้วยครับ
ขอบคุณมากค่ะ
ยังมีเรื่องที่อยากจะถาม
900 เยนค่ะ
ไปไหนแล้ว?
หายไปไหนนะ?
เชิญค่ะ
ได้เจอโกโร่แล้ว
จริงไหมที่...
...สิ่งที่เกิดไปแล้วจะไม่มีวันเปลี่ยน?
ค่ะ
งั้น...
สิ่งที่จะเกิดต่อไปล่ะ? อนาคตล่ะ?
อนาคตยังไม่เกิดขึ้น ดังนั้นจึงขึ้นอยู่กับคุณค่ะ
คิดเงินด้วยค่ะ
ขอบคุณนะ
ขอโทษนะที่ไม่เชื่อ
โชคดีครับ
"มีเรื่องอะไรก็บอกฉันนะ"
ฉันจะไปอเมริกาด้วย
ทำไมจู่ๆก็จะมา?
ไว้เจอกันค่อยบอก
กะทันหันไปไหม?
อืม...
"รักนะ"
"คบกันนะ"
"แล้วฉันจะไปหานะ"
"ฉันจะรอนะ"
ตำนานเมืองเป็นเรื่องจริงสินะครับ
ได้เห็นเรื่องเหลือเชื่อเข้าแล้ว
แค่เล่นกลนิดหน่อยน่ะค่ะ
จะใช่เหรอครับ?
380 เยนค่ะ
นี่ครับ
ผมน่าจะนั่งเก้าอี้นั้นนะเนี่ย
แต่พอเอาเข้าจริง ดันกลัวซะได้
ลูกค้าหลายคนก็พูดแบบนั้นค่ะ
ว่าแต่ ทั้งที่ย้อนเวลาได้ แต่ทำไมแก้ไขอะไรไม่ได้ล่ะครับ?
กฎเป็นแบบนั้นค่ะ
พอได้ยินแบบนั้น หลายคนก็มักจะเลิกล้มกลับไป
บอกว่าเปล่าประโยชน์
แต่คนเมื่อกี้ก็ดูมีความสุขนะครับ
ถึงจะแก้ไขสิ่งที่เกิดไปแล้วไม่ได้
แต่ก็เปลี่ยนใจคนได้ค่ะ เพราะงั้น...
ไม่ได้เปล่าประโยชน์สินะครับ
ค่ะ
"ร้านกาแฟ ฟูนิคูลิฟูนิคูล่า"
หา? อิริก็มาด้วยเหรอ?
โธ่เอ๊ย? น่าจะบอกกันก่อน
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ฤดูใบไม้ร่วง
ฝากให้พี่ฉันทีนะคะ
เอาไปเช็ดนะคะ
ขอโทษนะคะ
ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันทำเอง
ขอโทษจริงๆนะคะ
เอาน่า นากาเระ
เอาน่า นายทำได้
เอ๋? ใช่จริงด้วย!
โอ้ สวัสดีครับ
วันนี้ก็มาหาเหรอครับ?
ใช่ค่ะ แต่ก็หนีไปอีกแล้วล่ะ
งั้นเหรอครับ
"ถึงพี่สาว"
กลับมาแล้ว
ตกใจหมดเลย ยัยนั่นกลับไปรึยัง?
ไปแล้วครับ
น่าเบื่อจริง
กาแฟเย็นหมดแล้วมั้ง
หนีไปซ่อนอีกแล้วเหรอครับ?
แล้วจดหมายที่คุณน้องสาวให้ไว้ล่ะคะ?
ช่างเถอะ ช่างเถอะ
ก็คงเขียนเหมือนเดิมนั่นแหละ
กาแฟร้อน 2 ที่ครับ
ได้ค่ะ
ดูเหมือนคุณพ่อคุณแม่จะไม่โกรธแล้วนี่คะ
จะจริงเร้อ
เป็นน้องสาวที่ดีเลยไม่ใช่เหรอครับ?
สำหรับคนอื่นก็ใช่
แต่ไม่ใช่สำหรับฉันหรอก
ยินดีต้อนรับครับ
3 คน
ครับ ทางนี้เลย
ยินดีต้อนรับค่ะ
กลิ่นหอมจัง
สวัสดี
ดีครับ
ทางนี้
ฟุรุยะคุงใช่ไหม?
ชินทานิครับ
งั้นเหรอ
ครับ
พักนี้มาบ่อยนะเนี่ย
เนอะ?
มหาวิทยาลัยอยู่ใกล้ๆน่ะค่ะ
รับอะไรดีล่ะ?
เอาแกงกะหรี่ครับ
ได้เลย
แล้วเธอล่ะ?
ผมก็แกงกะหรี่ครับ
ได้เลย
ถ้าผมฝากติดโปสเตอร์จะได้ไหมครับ?
นิทรรศการของคณะน่ะครับ
ได้สิ
ขอบคุณครับ
คะสุจัง ไม่ลองไปดูเหรอ?
ต้องดูแลร้านค่ะ
น่าจะออกไปข้างนอกบ้างนะ เดี๋ยวเฉากันพอดี
เนอะ?
ครับ
เดี๋ยวฉันเอาไปติดที่ร้านฉันให้ด้วย
ขอบคุณครับ
ไม่เป็นไร
ฉันกลับแล้วนะ
ขอโทษที่เอะอะนะคะ
คุณฮิราอิ นี่ค่ะ
ไม่เป็นไร ทิ้งไปเถอะ
คงเขียนว่า "อย่าให้ฉัน แบกภาระที่บ้านคนเดียว" นั่นแหละ
ไม่ยอมเอาไปจนเยอะเป็นกองแล้ว ฮ่วย!
ที่บ้าน?
เป็นโรงแรมญี่ปุ่นเลื่องชื่อที่เซ็นไดน่ะ
"เรื่องราวในม่านฟ้า"
ไปนะคะ
โทษครับ โทษครับ โทษครับ!
ระวังครับ!
ระวัง! ระวัง!
ระวัง!
แย่จังแฮะ
สนใจไหมคะ? ชมก่อนได้ค่ะ
สนใจไหมคะ?
ยันยิงเยา ปั๊กเป่ายิ้งฉุบ
คะสุจัง?
มาด้วยเหรอ
ไม่คิดเลยนะว่าจะมาด้วย
ว่าแต่ ชุดน่ารักดีนะ
ไม่สิ จะว่าไงดี แบบว่าเหมาะมากน่ะ
เรียวสุเกะ
ฉันเลี้ยง
แต๊งกิ้ว
เอาอันไหน?
อันนี้แล้วกัน
ตั้งแต่ตอนนั้น มีลูกค้าย้อนเวลาอีกรึเปล่า?
ไม่มีค่ะ
ย้อนเวลาเนี่ย ทำได้ไงนะ?
ฉันเองก็ไม่รู้ค่ะ
แล้วคุณชินทานิอยากไปพบใครรึเปล่าคะ?
คินาโกะ
เอ่อ... คิ... คินาโกะ
คินาโกะ?
คือมัน เป็นแมวผมน่ะ
มันตายไปเมื่อตอนปีใหม่
น่าเสียดายนะคะ... คงพบไม่ได้
แมวไม่ได้เหรอ?
ค่ะ จะพบได้ก็แต่คนที่มาที่ร้านเท่านั้น
เป็นกฎเหรอครับ?
ค่ะ
จุกจิกจังนะ
นั่นสิคะ
ชอบรูปนั้นเหรอ?
เมื่อก่อนฉันเคยอยู่ที่นั่นน่ะค่ะ
จริงเหรอ?
พอเห็นรูป ก็จำอะไรได้หลายอย่าง
ฉันเคยอยู่ในซอยนั้น
กับแม่สองคน
มีสบู่อยู่ 6 ก้อน
ถ้าเราใช้ 4 ก้อน จะเหลืออยู่กี่ก้อน?
เดือดปุดๆเลย
แล้วคุณพ่อล่ะ?
ท่านเสียไปช่วงปีใหม่ หลังฉันเกิดค่ะ
งั้นรึ
รู้สึกเหงาบ้างไหม?
ไม่เหงาหรอกค่ะ
เพราะฉันยังมีแม่อยู่
โชคดีครับ
ขอบคุณมากค่ะ
คะสุ เอ้า
ค่ะ
ขอกาแฟหน่อยค่ะ
ครับ นั่นตามที่สั่ง
ขอโทษที่ให้รอนะคะ
ขอบคุณค่ะ
มีอะไรเหรอคะ?
หนูเป็นพนักงานใหม่เหรอ?
มาที่นี่บ่อยไหมคะ?
จ้ะ
รู้จักเรื่องเล่าลือเกี่ยวกับร้านนี้ไหมคะ?
ที่ว่าย้อนเวลาได้สินะ
ที่จริงแล้ว...
...มีของที่ฉันไม่ได้ให้สามีไปน่ะ
ฉันอยากย้อนกลับไป วันที่ฉันกำลังจะมอบสิ่งนี้
คราวนี้ ฉันจะมอบให้แน่ๆ
แล้วคุณสามีอยู่ไหนล่ะคะ?
คือว่านะ...
ยินดีต้อนรับครับ
รบกวนด้วยครับ
คุณโคตาเกะ กลับกันเถอะครับ
คุณโคตาเกะ? มีอะไรเหรอครับ?
เราเคย...
...พบกันมาก่อนเหรอคะ?
ไว้ดื่มเสร็จแล้วกลับกันนะครับ
ใบเสร็จครับ
เอ๋? แย่จัง ผมลืมกระเป๋าตังค์
เอ๋?
ไว้จ่ายคราวหน้าก็ได้ค่ะ
ขอโทษครับ รอสักครู่
คุณโคตาเกะ รอเดี๋ยวครับ
ไม่เป็นไรครับ
ขอโทษครับ
ไปเลยครับ
คุณโคตาเกะ คุณโคตาเกะ รอก่อนครับ
ขอโทษครับ นี่ครับ
รับมาพอดีนะครับ
ขอบคุณมากครับ
เป็นยังไงบ้างคะ... คุณภรรยาน่ะ?
วันนี้หลับเร็วน่ะครับ
ดื่มกันหน่อยไหมครับ นานๆที?
เข้ามาเลยครับ เชิญเลย เชิญเลย
แท๊น... มีลูกค้าให้มาน่ะครับ
ก่อนหน้านี้
เคยมีคู่รักที่ต้องแยกจากกันที่นี่น่ะค่ะ
แต่ฝ่ายหญิงไม่อยากจะตัดขาด
เลยไปนั่งนั้น?
ค่ะ
แม้เธอจะย้อนกลับไป
แต่ก็เปลี่ยนความจริง ที่คนรักไปอเมริกาไม่ได้ค่ะ
ดังนั้น เธอเลยตัดสินใจ เปลี่ยนอนาคตด้วยตัวเอง
เธอลาออกจากบริษัท แล้วไปอเมริกา
เธอไปหางานทำที่อเมริกาค่ะ
ไปได้สวยสินะครับ
สองคนนั้นอยากแบ่งปันความสุขจึงส่งนี่มาให้
งี้นี่เอง
นี่ครับ
เรามีกับแกล้มไหม?
อันนี้ไหม?
ดีเลย ดีเลย
คุณฟุซากิก็เปลี่ยนงานเหมือนกันสินะครับ?
ครับ
มีแต่คนบอกว่า อายุปูนนี้แล้ว
อย่าเป็นบุรุษพยาบาลเลย
แต่ผมคิดว่าตัดสินใจถูกแล้ว
คะสุ
ค่ะ
เอ้า
คัมไป
ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ
ตั้งแต่ที่รู้ว่าภรรยาความจำเสื่อม ผมก็เตรียมใจไว้แล้ว
เธอเคยเป็นคนที่ความจำดีมาก
ตอนทำงานเป็นไกด์
เธอสามารถจำชื่อ และหน้าลูกค้าได้หมดเลย
ผมเองคงทำแบบนั้นไม่ได้
บางครั้งเธอก็ลืมว่าเป็น สามีภรรยากันสินะครับ?
ครับ เธอเริ่มใช้นามสกุลเดิมตั้งแต่ 2 ปีก่อน
นึกว่าหย่ากันแล้วซะอีกค่ะ
เธอลืมจริงๆว่านามสกุลในทะเบียนบ้านคือฟุซากิ
แต่ท่าทางเธอไม่ได้คิดว่าตัวเองโสดนะครับ
วันนี้เธอพูดถึงสามีด้วย
คงไม่ได้หมายถึงผมหรอกครับ
ผมไม่อยากให้เธอสับสน ผมเลยไม่ได้บอกว่าเป็นสามีเธอ
คุณภรรยา... มักรอนั่งเก้าอี้นั้นเสมอเลยนะคะ
อยากย้อนเวลาไปทำอะไรกันนะ
ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เชื่อแท้ๆ
ตายแล้ว คุณจริงจังด้วยเหรอ?
ก็แค่เรื่องเล่าขานน่ะ
คงเป็นแค่ข่าวลือไว้เรียกลูกค้านั่นแหละ
งั้นเหรอ?
ลองนั่งดีไหมนะ
ฉันไม่เชื่อเรื่องลึกลับแบบนั้นหรอก...
อย่า... น้ำตาล
เอ้า ดูสิ
สวยจัง
เธอบอกว่า...
...มีของที่ไม่ได้ให้สามีน่ะค่ะ
เป็นซองจดหมายขนาดนี้ เก็บไว้ในสมุดค่ะ
จดหมายเหรอ?
เธอไม่เคยให้จดหมายผมมาก่อนเลยสักครั้ง
พอจะนึกอะไรออกไหมคะ?
ถึงจะพูดอย่างนั้น...
คุณฟุซากิลองกลับไปรับดูไหมครับ?
จะให้ย้อนเวลาเพราะเรื่องนั้นมันก็...
ลองดูก็ไม่เสียหายนะ
เชิญค่ะ
ผมต้องทำไง?
เพ่งจิตแรงกล้าถึงวันที่อยากไปค่ะ
วันที่คุณโคตาเกะยังจำคุณฟุซากิได้อยู่
และเป็นวันที่คิดว่าเธอจะมอบ จดหมายหรืออะไรสักอย่างให้
เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น
มีใครอยู่ไหมครับ?
ขอโทษที่มาสายนะ
ผมเพิ่งมาเอง
เหรอ?
วันนี้มาเร็วจังนะ
คะสุจัง กาแฟหน่อยจ้ะ แบบร้อนนะ
ได้ค่ะ
จำได้ไหมอันนี้? ของขวัญวันเกิดจากคุณไง
นี่ เอาไงดีล่ะ?
จะซื้อใหม่ หรือลองเอาไปซ่อมก่อนดี?
เรื่องอะไรเหรอ?
ที่บอกไปเมื่อเช้าไง เครื่องซักผ้าเหมือนจะเสียนิดหน่อย
เราซื้อเครื่องใหม่
เพราะไม่มีอะไหล่จะเปลี่ยน
ผมเป็นใคร?
ลองเรียกชื่อผมซิ
อะไรกันน่ะ?
เล่นเกมรึยังไง?
นี่ค่ะ
ขอบใจจ้ะ
อุ่นกว่าที่คิดแฮะ
ชอบร้อนๆสินะ? เอาของฉันสิ
ไม่ ไม่ ไม่ได้
อะไรเนี่ย?
อ้า น้ำตาลนี่
ใส่มากไปแล้ว
คุณมีของจะให้ผมรึเปล่า?
คล้ายๆแบบนี้
ถ้ามี ให้เลยก็ได้
งั้นเหรอ
อย่างนี้นี่เอง
ผมพูดอะไรแปลกเหรอ?
เพราะมานั่งอยู่ตรงนี้ ฉันถึงได้คิดว่ามันแปลก
คุณน่ะ
มาจากอนาคตสินะ?
คือว่า...
งั้น... คงรู้เรื่องที่ฉันป่วยแล้วล่ะสิ?
งั้นเหรอ
ตอนนี้ฉันยังไม่ได้บอกคุณเรื่องอาการป่วยน่ะ
ไม่รู้จะบอกยังไงดี ก็เลยเขียนอันนี้น่ะ
นี่ คุณมาจากอนาคตปีไหนเหรอ?
สามปีหลังจากนี้
ปี 2018 งั้นเหรอ
ฉันลืมอะไรไปมากแค่ไหนแล้ว?
ทำให้คุณ... ลำบากรึเปล่า?
ไม่เลย ผมมาบอกนี่แหละ
พอรู้เรื่องนี้คุณก็กลัวมาก จนเกินรับไหว
แต่คุณจะไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรหรอก แม้สามปีให้หลัง ก็ยังสบายดี
ถ้างั้น ฉันไม่ได้ให้อันนี้ไปใช่ไหม?
ผมอยากได้นะ ครั้งแรกเลยที่ได้จดหมายจากคุณ
กาแฟจะเย็นแล้วนะ
จริงด้วย
คุณต้องกลับไป
อะไรกัน?
โธ่ ช่วยไม่ได้นะ นิดหน่อยก็ได้
เอ้า
อย่างที่คิดเลย ฉันลืมไปหลายอย่างเลยสินะ
ไม่จริงซะหน่อย
ฉันลืมเรื่องของคุณด้วยรึเปล่า?
บอกแล้วไงว่าไม่จริง
บ้าจริงเชียว
คุณจะไม่เป็นไร จริงๆ
คุณเนี่ยโกหกได้ห่วยชะมัด
ผมไม่โกหก ไม่โกหกหรอก!
คุณจะไม่เป็นไร
เชื่อได้แน่นะ?
ผมไม่โกหก ผมไม่โกหก
คุณจะไม่เป็นไร
สุขสันต์วันเกิดจ้ะ
เพราะคุณเป็นบุรุษพยาบาล
คุณคงจะรู้เรื่องอาการป่วยของฉันแล้ว
นับจากนี้ ฉันจะเริ่มลืมสิ่งต่างๆ
ไม่ว่าฉันจะกลายเป็นยังไง
เพราะเป็นบุรุษพยาบาล คุณคงดูแลฉันได้อย่างดี จริงไหม?
คุณเป็นคนใจดี คงไม่ทอดทิ้งฉันหรอก
อะไรน่ะ? ของผมรึเปล่า?
เปล่านะ ของที่ทำงานน่ะ
แล้วผมจะรอนะ
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่
ห้องน้ำว่างแล้วนะ
แต่จำเอาไว้นะ
คุณไม่ต้องเป็นบุรุษพยาบาลให้ฉันก็ได้
ถ้ามันทำให้คุณต้องเจ็บปวดในฐานะสามี
คุณทิ้งฉันได้เลย
ฉันไม่อยากเป็นคนป่วยของเธอ
ฉันอยากเป็น...
"สามีภรรยากันจนวันสุดท้าย"
ยอมแพ้เลย
เธอคิดแบบนี้มาตลอด
ผมไม่เคยรู้เลย
ผมกลับนะครับ
เอ่อ...
ตั้งแต่นี้ช่วยเรียกภรรยาผมว่า...
...คุณฟุซากิเหมือนเดิมทีนะครับ
ได้ค่ะ
นี่ครับ
เหล้าเป็นไงบ้างครับ?
มีอะไรเหรอ?
ผมทำตื่นเหรอ?
ใครน่ะ?
ผมไม่ใช่คนน่าสงสัยหรอก
นี่บ้านผม
ผมเป็น... สามีของคุณ
หลอกกันรึเปล่า
เรื่องจริงครับ
ฉันไม่รู้จักคุณเลยนะ!
งั้นก็รู้จักซะสิ
อะไรกัน?
พูดแล้วก็เหมือน...
...ขอแต่งงานล่ะนะ
ที่นี่...
...บ้านฉันเหรอ?
หนังสือเป็นไงคะ?
สนุกไหม?
ส่วนที่กลายเป็นขี้เถ้าคืออดีต
ส่วนที่ยังไม่ไหม้คืออนาคต
ตรงสีแดงที่กำลังไหม้คือปัจจุบัน
คุณแม่คะ
คุณพ่อจะกลายเป็นขี้เถ้าใช่ไหม?
ไม่อยากเจอคุณพ่อเหรอ?
มานี่ มานี่
แกนี่เหมือนคินาโกะเลย
ชื่ออะไรเหรอเรา?
หิวรึเปล่า?
กินข้าวรึยัง?
ได้ยินรึเปล่า?
ที่คุยกับแมวน่ะเหรอคะ?
ไม่นะ ผมเปล่า พูดอะไรน่ะ?
ลืมมันเถอะ
คุณชินทานิทานข้าวหรือยังคะ?
อาหารเสิร์ฟทางนี้ค่ะ
อ่า เอ่อ... ทางนี้ ทางนี้
ทานล่ะนะครับ/ค่ะ
อะหย่อย
อร่อย?
พร้อมรึยัง?
พร้อม
จ้ะ
ระวัง ระวัง!
ถ่ายรูปตรงนั้นเร็ว ถ่ายเลย
"สิ่งที่อยู่ในหัวใจ"
"สิ่งที่วันหนึ่งจะอยู่นอกสายตา"
"มันจะอยู่เคียงข้างฉัน"
"ฉันจะจดจำมันตลอดไป"
คะสุจัง เสน่ห์ของผู้หญิงมันต้องสร้างนะ
น่ารักมาก
คะสุจังมีแฟนรึเปล่า?
มีแฟนรึเปล่า?
ไม่มีค่ะ
ไม่อยากมีเหรอ?
ไม่ค่ะ
ไม่เหรอ?
อะไรกันเนี่ย? น่าเบื่อจริง
ขอโทษค่ะ
แทนที่จะเป็นแฟน เพื่อนคงจะ...
เพื่อนเหรอ?
คนมักบอกให้ฉันหาเพื่อนคบน่ะ
ดีล่ะ งั้นผมเป็นเพื่อนให้
อยากเจอบ่อยๆ อยากทำให้คะสุจังหัวเราะ
เอ? ได้ไหม?
เปล่า ได้สิคะ
ฤดูหนาว
น่าอร่อยจัง
หนาวรึเปล่า?
ขอบคุณมากค่ะ
นี่ค่ะ
ขอบใจ
อุ่นจัง
นี่ค่ะ
อร่อยนะ
อร่อย
งั้นเหรอ
สูงขึ้นแล้ว
จริงด้วย
จ้องดวงอาทิตย์มากไปละมั้ง
"ปิดชั่วคราว"
อรุณสวัสดิ์ "ปิดชั่วคราว"
ตกลงว่าชินทานิคุงเขาไม่ชอบผักดองค่ะ
เดทยามเช้าน่ะดีใช่ไหมล่ะ?
ไม่ได้เดทซะหน่อยค่ะ แค่ไปเดินเล่น
ช่วงนี้เห็นว่าคุณฮิราอิปิดร้าน
อื้อ
รู้ไหมคะว่าทำไม?
เธอกลับบ้านน่ะ
เอ๋? นึกว่าไม่อยากกลับซะอีก
คุณน้องสาวเพิ่งเสียน่ะ
จากอุบัติเหตุทางถนน
รบกวนหน่อยสิ คะสุจัง
คุณฮิราอิ?
เอาเกลือมาให้หน่อย
ครับ
โอเค ขอบใจ
เหนื่อยชะมัด
ขอน้ำดื่มหน่อยสิ
ครับ
นี่ครับ
ขอบใจ
ของฝาก
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ
เรื่องน้องสาวเหรอ? นั่นสินะ เร็วไปจริงๆแหละ
ก็เหมือนไปอยู่ผิดที่ผิดทาง
โชคไม่ดีแหละนะ
จัดพิธีศพเมื่อไหร่คะ?
วันนี้
นี่ ดูสิ ใส่สีดำก็เข้าท่าใช่ไหมล่ะ?
แมทริกซ์! แมทริกซ์!
ขอโทษด้วยครับ
ไม่เห็นต้องรีบกลับมาเลยนี่นา
อย่าพูดงั้นสิ ต้องดูร้านนะ
ขอกาแฟหน่อย
จะไม่เป็นไรเหรอคะ?
เรื่องอะไร?
คุณพ่อคุณแม่น่ะค่ะ ไปอยู่ข้างๆท่านคงดีกว่า
ที่นั่นไม่ใช่ที่ของฉันหรอก
รู้ไหม ก่อนออกจากบ้าน ฉันทะเลาะกับพ่อแม่หนักเลย
ฉันเองก็เด็กน้อยล่ะน้า
รอเดี๋ยวสิคะ พี่จ๋า!
พี่จ๋า ช่วยไปคุยกับพวกคุณแม่ทีเถอะ
ฉันอยากใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการ
อยากนอนตอนไหนก็นอน อยากตื่นตอนไหนก็ตื่น
ทำงานที่ฉันชอบ
อะไรกันน่ะ?
ฉันอยากใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
เห็นแก่ตัวที่สุดเลย!
ฉันคิดว่าน้องสาว...
...ก็คงมีความฝันหรือสิ่งที่อยากจะทำเหมือนกัน
แต่ก็ถูกบีบจากพ่อแม่และตัวฉันด้วย
เลิกคุยกันดีกว่า ฉันไม่ถนัดเรื่องเศร้าๆ
ถึงจะเห็นอย่างนี้ แต่ฉันก็เสียใจนะ
ไม่ทำหน้าหมองๆคงดีกว่า จริงไหม?
ขอบใจ
ช่วยเอาจดหมายไปทีนะคะ
เอาทิ้งไปก็ได้น่า
ไม่เป็นไร
เข้าไปที่นั่นจริงเหรอ?
ไปใช้บริการสองเดือนแล้วล่ะ
แต่ยิมนั้นแพงมากเลยนะ
ถ้าอยากจะผอม คงมากินที่นี่ไม่ได้แล้วมั้ง
เจอกันพรุ่งนี้
กลับดีๆนะ
ขอบคุณครับ
อย่าไปแวะที่ไหนอีกล่ะ
"ถึงพี่สาว"
อรุณสวัสดิ์
ยินดีต้อนรับค่ะ
ยินดีต้อนรับ
ก่อนหน้านี้ น้องสาวมาตามหาฉันที่นี่สินะ?
เมื่อไหร่นะ? เดือนกันยา...
ฉันอยากย้อนกลับไปวันนั้น
ฉันรู้ว่ามันเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้
แต่ว่านะ หน้าของคุมิมันอยู่ในหัวฉันทั้งวันเลย
เลยตั้งใจว่าจะย้อนกลับไป
อยากบอกลาให้เรียบร้อยน่ะ
ยัยนั่นเป็นคนเดียวที่มาที่นี่
มาหาฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เพราะอย่างนั้น
คุณช่วยลุกให้ฉันนั่งได้ไหม?
นี่ ได้ยินที่ฉันพูดใช่ไหม?
นี่
อย่าแตะดีกว่าค่ะ
ทำอะไรได้บ้างไหม?
มาลองกันค่ะ
อยากรับกาแฟเพิ่มไหมคะ?
คุกกี้ครับผม
ลุกแล้ว!
ลุกไปห้องน้ำจริงใช่ไหมเนี่ย?
ไม่รู้สิ
ทั้งที่เป็นผีแท้ๆ
จะนั่งไหมคะ?
นั่งสิ นั่งสิ รอเดี๋ยวนะ
เรื่องกฎน่ะ...
เข้าใจแล้ว
การไปพบกับคนที่จากไปแล้ว...
...ทำให้เกิดความอาลัยจนยากจะบอกลา
จึงต้องใช้นี่
อะไรน่ะ?
จะมีเสียงเตือนเมื่อกาแฟใกล้เย็นค่ะ
คุณต้องดื่มกาแฟให้หมด ก่อนเสียงเตือนจะดับนะคะ
เข้าใจแล้ว
รับปากนะคะ
เข้าใจแล้ว
เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น
พี่จ๋า ได้ยินหนูใช่ไหม?
มีเรื่องต้องคุยกันนะ
อะไรกันเนี่ย?
พี่จ๋า
คุณฮิราอิ?
คุณฮิราอิ!
ตกใจหมด
วันนี้วันอะไร?
คุณฮิราอิมาจากอนาคตเหรอ?
มาเจอน้องสาวน่ะ
ยินดีต้อนรับค่ะ
หวัดดีค่ะ
เอ๊ะ? พี่เหรอ?
พี่จริงๆด้วย!
ไม่เหมือนอย่างเคยเลย!
เอ้อ ขอครีมโซดานะคะ
ค่ะ
แล้วพี่ล่ะ?
ขอกาแฟ
ค่ะ
เกิดอะไรขึ้นล่ะ? วันนี้ไม่หนีหรอกเหรอ?
รู้สึกแหม่งๆเหมือนกันเนอะ
ไม่ได้คุยกับพี่ต่อหน้าอย่างนี้...
...ตั้งนานมากแล้ว
งั้นเหรอ?
ก็ใช่สิ
เรื่องโรงแรมของเราน่ะ!
คราวก่อนฉันต้องวิ่งตาม เพราะพี่วิ่งหนีไป
เป็นไรไหม?
เร็วชะมัด!
ก่อนโน้น ก็อยู่คนละฝั่ง
มีเรื่องจะขอร้อง!
เอ๋? เจอพี่ชายที่พลัดพรากกันแล้วเหรอ?
แย่ละสิ จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ รอก่อนนะ
เดี๋ยวก่อนสิ
มากี่ครั้ง พี่ก็ไม่เคยคุยด้วยซะที
ฉันนี่ร้ายเนอะ?
มีเรื่องอะไรเหรอ?
พี่ดูแปลกไปนะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ
ฟังนะ...
เธอก่อน
อะไรเหรอ?
ฉันจะกลับไปนะ... ที่บ้านน่ะ
จริงเหรอ?
จริงสิ
สัญญาแล้วนะ?
สัญญา ฉันจะดูแลโรงแรมให้เอง
แต่ร้านของพี่กำลังไปได้สวยนี่นา?
ฉันจะเลิกทำ ตัดสินใจแล้ว
ฉันทำตามใจชอบมามากพอแล้ว
คราวนี้ก็ตาคุมิบ้างแล้วล่ะ
เอ๊ะ? ทำไมร้องไห้ล่ะ?
ดีใจขนาดนั้นเชียว?
ฉันได้แต่ฝันมาตลอด...
...ว่าอยากทำโรงแรมด้วยกันกับพี่
ด้วยกันเหรอ?
พี่เป็นคนขายของเก่ง ส่วนฉันก็เข้าสังคมเก่ง
ถ้าเราอยู่ด้วยกัน ก็ไม่มีอะไรต้องกลัวแล้ว
ที่เธออยากบอกคือเรื่องนี้เองเหรอ?
เขียนในจดหมายแล้วนะ
ไม่ได้อ่านเหรอ?
โถ่ ใจร้ายจังนะพี่เนี่ย
สุดๆเลย
ขอไปแต่งๆหน้าก่อนนะ
นี่ คุมิ!
วันที่ 19 พฤศจิกายน
พฤศจิกายน?
วันนั้นคุมิจะหยุดงาน
อะไร? ดูดวงเหรอ?
ในกระเป๋าเงินของเธอมีตั๋วรถไฟชิงคันเซ็งอยู่
นั่นแสดงว่าเธอกำลังจะมาหาฉัน
ฟังนะ เธอห้ามมา วันนั้นห้ามออกจากบ้านเด็ดขาด
อย่าข้ามถนนเด็ดขาด ถึงเป็นไฟเขียวก็ห้ามข้าม
ขืนข้าม เธอตายแน่!
ฉัน... อยากให้เธอมีชีวิตต่อ
เหมือนที่พี่ชอบทำตอนเด็กๆเลย
ยังจะเล่นอีกเหรอ?
อะไร? อะไร?
พี่บอกว่า อย่าเก็บเค้กที่กินเหลือไว้กินพรุ่งนี้
ต้องกินให้หมดวันเดียว ไม่งั้นจะตาย...
- ไม่ใช่ ไม่ใช่เรื่องแบบนั้น - พี่ว่า "ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอตาย"
- สุดท้ายพี่ก็แอบกินเค้กซะเอง - ไม่ใช่แบบนั้นนะ
ช่วยจริงจังหน่อยเถอะ
พี่ร้องไห้เนี่ย เชื่อไม่ได้หรอก
ขอโทษค่ะ
คุณฮิราอิ
ให้ฉันดูหน้าน้องอีกสักครั้งเถอะ
สัญญากับน้องสาวไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ?
แค่สัญญาลมปากเหรอคะ?
รู้แล้วน่า หนวกหูจริง!
ฉันยังไม่ได้ขอโทษน้องเลย
ยังไม่ได้ขอโทษเรื่องที่ฉันทำ
ขอโทษค่ะ
ฝากขอโทษให้ฉันทีนะ
บอกด้วยว่า เธอเป็นน้องสาวที่น่ารักของฉัน
อ้าว?
เอ่อ พี่ฉันไปไหนเหรอคะ?
เธอฝากบอก "ขอโทษ" ค่ะ
บอกอีกว่า "เธอเป็นน้องสาวที่น่ารักของฉัน"
ช่วยไม่ได้แฮะ
ตกใจหมด
โทษที
เชิญค่ะ
ฮัลโหล หนูเอง
ขอถามเรื่องคุมิหน่อย
อื้อ
จริงด้วย พรุ่งนี้เริ่มนับเจ็ดวัน
หนูไปไหว้น้องด้วยได้ไหม?
ค่ะ
อย่างที่คาด เปลี่ยนสิ่งที่เกิดแล้วไม่ได้จริงๆ
จะทำยังไงก็ไม่เปลี่ยน
รถไฟชิงคันเซ็งยังไม่หมดใช่ไหม?
ค่ะ
กลับบ้านตอนนี้เลยคงไม่เป็นไรเนอะ?
ถึงจะไม่เป็นที่ต้อนรับก็เถอะ
ขึ้นอยู่กับคุณฮิราอิแล้วล่ะ
ไปก่อนนะ
พวกเธอต้องอยู่ไปนานๆนะ เข้าใจไหม?
ไม่เอาน่ะ เลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว
ไม่ไหวเลยนะ
ไปล่ะ
ฮัลโหล
คู่มือการถ่ายภาพด้วยกล้องเลนส์สะท้อนแสง
ถึงแล้วเหรอ? จะรีบไปนะ คู่มือการถ่ายภาพด้วยกล้องเลนส์สะท้อนแสง
แขวนเสื้อก่อนก็ได้นะ
ค่ะ
นี่
ถ้าเปิดทิ้งไว้ มันจะชื้น
ดังนั้นจึงต้องปิดก่อนที่จะเก็บ
ครับ
แบบนี้?
นึกว่าคบกับคะสุแล้วซะอีก
เปล่า แค่เพื่อนกันน่ะครับ
คะสุจังน่ะ...
รินกาแฟให้คนที่นั่งเก้าอี้ตัวนั้น ตั้งแต่ประถมเลยสินะครับ?
มันคือหน้าที่ของผู้หญิงบ้านโทคิตะ
คะสุเป็นรุ่นที่ห้า
รุ่นที่สี่คือแม่ของคะสุ
รุ่นที่สามคือคุณยายของคะสุ
แม่ของคะสุจังเลิกทำแล้วเหรอครับ?
ไม่ทำแล้ว ก็นั่งอยู่ตรงนั้นไง
ตรงนั้นหรอ?
ตรงนั้นไงเล่า
คุณแม่ของคะสุ คุณโทคิตะ คานาเมะ เป็นน้าของฉันด้วย
หยอกเล่นใช่ไหมครับ?
ยังไม่ได้บอกหรอกเหรอ?
ยังครับ
ตอนที่คุณนาคาเมะไปนั่งตรงนั้น คะสุเพิ่งอายุ 6 ขวบ
แซนด์วิช
เกี๊ยวซ่า
เกี๊ยวซ่า?
แกงกะหรี่ กะหรี่อุด้ง
คะสุจัง!
คะสุจัง คุณแม่หนูน่ะ...
มาอยู่กับป้าก่อนเร็ว
คุณแม่! คุณแม่! คุณแม่!
แม่ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ
แม่จะไม่กลายเป็นขี้เถ้าใช่ไหม?
ไม่หรอกจ้ะ เดี๋ยวแม่ก็ดีขึ้นแล้ว
อยู่ด้วยกันตลอดไป อยู่กับหนูนะ
ได้จ้ะ
เธอเป็นคนร่าเริง แต่สุขภาพไม่ค่อยดี ป่วยอยู่บ่อยๆ
บางคนห่วงว่าเธอจะตามไปอยู่สามีหรือเปล่า
แม่ไม่เป็นไร
คะสุก็ไม่เป็นไร
ก็ไม่อยากพูดให้คะสุได้ยินหรอกนะ
กลับมาแล้ว
กลับแล้วเหรอ
ยินดีต้อนรับ
คุณฮิราอิส่งเมลมาเหรอ?
ใช่ค่ะ
นี่ไง
โอ้ ดูสิๆ
เหมือนคนทำโรงแรมเลย
นี่ไง
เอ้า นี่ค่ะ
แต๊งกิ้ว
คิดว่ารู้แล้วซะอีก
ไม่เคยรู้เลย
ตกใจรึเปล่า?
ฉันเป็นคนรินกาแฟให้แม่เอง
เอาล่ะ
เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น
ฉันคิดว่าแม่คงกลับไปพบคุณพ่อ
ไม่ได้เจอกับคุณพ่อตั้งนาน
ก็คงจะอาลัยจนหลงลืมเวลา
คนที่กลับมาไม่ทันเนี่ยจะเป็นยังไงเหรอ?
คุณยายบอกว่าจะติดอยู่ในที่ที่ไป ออกมาไม่ได้
ติดอยู่ในช่วงเวลานั้นไปตลอดกาล
ไม่อาจกลับมายังช่วงเวลาเดิมได้อีก
ตั้งแต่นั้นก็ผ่านมา 20 ปีแล้ว
แต่คุณแม่ก็ไม่แก่ลงเลย
คนที่ถูกทิ้งไว้...
...มีแค่ฉันคนเดียว
ตอนนั้นไม่น่ารินกาแฟเลย
การรินกาแฟของคะสุจัง ก็ทำให้อีกหลายคนมีความสุขนะ
ก็จริงอยู่ มีแต่ฉันเท่านั้นที่ทำงานนี้ได้
ถ้าเราทำให้ผู้อื่นมีความสุข
วันหนึ่งความสุขก็จะย้อนกลับมาหาเรา
ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวฉันจะคืนความสุขให้เอง
ตั้งแต่ได้พบคะสุจัง ฉันก็มีความสุขมากเลย
รังเกียจเหรอ?
ไม่รังเกียจ... เลย
ระฆังแห่งคืนสู่วันปีใหม่ คืนที่ผู้คนกลับบ้าน
ผู้คนมากมายมาออกันที่วัดเซ็นโซจิ ปีใหม่ใกล้เข้ามาแล้ว...
นับเลย! 10, 9, 8, 7, 6...
5, 4, 3, 2, 1.
แฮปปี้ นิว เยียร์
สวัสดีปีใหม่ครับ เข้าสู่ปีเฮเซที่ 31
ผู้คนเริ่มเข้าไปสักการะในวัดแล้วครับ
นี่คือปีสุดท้ายของยุคเฮเซแล้ว
ไปก่อนนะ
ไประบายน้ำร้อนก่อน
กินกันไหม?
อูด้งของฉัน
ได้ที่รึยังนะ
ยังเลย ยังเลย
ชาวต่างชาติก็มากันเยอะเลยครับ
และแล้วในปีหน้า มหกรรมโตเกียวโอลิมปิกก็มาถึง
ทางวัดเซ็นโซจิได้มีการเตรียมการ สำหรับชาวต่างชาติไว้ด้วย
มารอชมปีที่ญี่ปุ่นเผยเสน่ห์สู่สายตาโลกกัน
หวังว่าจะเป็นปีที่สดใสนะครับ
ลำดับต่อไป มาฟังรายงาน บรรยากาศปีใหม่ในแต่ละพื้นที่กันครับ
ก่อนอื่นไปดูที่คะสุกะ ไทชะครับ
ฤดูใบไม้ผลิ
แนะนำตัวเลย ฤดูใบไม้ผลิ
ครับ ฤดูใบไม้ผลิ
ครับ
ชินทานิ เรียวสุเกะครับ ขอฝากตัวด้วยครับ
คันสีส้มรึเปล่า?
คุณป้า มากันแล้ว!
เรียวสุเกะ
นี่ไง
นี่คุณโทคิตะ คะสุ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จัก ดีใจที่มานะ
ยินดีต้อนรับจ้ะ ฉันเป็นแม่เขา
เรียกคะสุจังได้ไหม?
ค่ะ
คินาโกะเหรอ?
ใช่
นี่ชินทานิคุงเหรอ?
ใช่
ชินทานิคุงซะด้วย
แล้วทำไม?
สตรอเบอร์รี่มาแล้ว เอานี่ด้วยไหม?
ค่ะ
วางไว้ตรงนี้นะ
ขอบคุณค่ะ
คนที่ถูกทิ้งไว้...
...มีแค่ฉันคนเดียว
กลับมาญี่ปุ่นแล้วค่อยโล่งหน่อย
แต่พูดแล้ว ที่นั่นก็เหมาะกับฉันเหมือนกันนะ
ยินดีต้อนรับ
หวัดดีครับ
ดีใจจัง
กับคุณโกโร่ ไปกันได้ดีไหม?
ขอบ่นหน่อยเถอะ อะไรของเขาไม่รู้ น่าเบื่อสุดๆ
เอาแต่อ้อนเรียก "ฟูมิโกะ ฟูมิโกะ" อยู่นั่นแหละ
เหรอ...
คราวก่อนก็พูดแบบนี้นี่ครับ?
อ้าว เธอนี่เอง! ได้นั่งหรือยัง?
ไม่นั่งครับ
ไม่ลองนั่งหน่อยล่ะ?
ไม่ต้องล่ะครับ
ไม่ได้มารอนั่งเก้าอี้นั้นหรอกเหรอ?
ก็นะ...
ข้ามเวลาได้เนี่ย แปลว่าไปอนาคตได้ด้วยสินะคะ?
ไปได้ครับ
จริงเหรอ?
แต่ไม่มีใครไปหรอก
ไหงงั้นล่ะ? ไม่อยากรู้อนาคตเหรอ?
ถ้าไปได้ อยากไปอนาคตตอนไหนล่ะครับ?
อีก 2-3 ปีข้างหน้า อยากดูว่าฉันกับโกโร่เป็นไงบ้าง
เรารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในอดีตบ้าง...
...จึงเพ่งถึงช่วงเวลานั้นและกลับไปได้
แต่ว่า...
เรายังไม่รู้อนาคต
เราไม่รู้ว่าจุดที่เราไป จะมีคนที่เราอยากพบไหม
ไม่มีประโยชน์งั้นสิ?
ใช่แล้วครับ
คะสุจัง
ไม่สบายงั้นเหรอ?
มีไข้ไหม?
ฉันท้อง
คะสุจัง
ฉันควรทำไงดี?
ฉันดีใจมากเลย
คะสุจัง ไม่ดีใจเหรอ?
ขอโทษด้วยครับ ผิดขั้นตอนการแต่งงานจริงๆ
ไม่เป็นไรหรอก
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ?
ไม่มีปัญหาอะไรหรอกมั้ง
ถึงชินทานิคุงจะเพิ่งเรียนจบ แต่ก็ทำงานทำการ
แล้วงานของฉันล่ะคะ
งานที่นี่เหรอ? เธอพักได้นะ
ยังคิดอยู่อีกเหรอ? เรื่องคุณนาคาเมะ
ไม่รู้ว่าจะห้ามความรู้สึกผิดต่อเรื่องคุณแม่ได้ยังไง
ยังโทษตัวเองอีกเหรอ? ไม่ใช่ความผิดคะสุซะหน่อย
คิดจะละทิ้งความปรารถนาในชีวิต
ขังตัวเองในร้าน แล้วรินแต่กาแฟหรือไง?
จะชดเชยแค่ไหน ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้
คนอย่างฉันสมควรมีความสุขเหรอ
จำวันที่คุณนาคาเมะจากไปได้ไหม?
ตอนเธอ 6 ขวบใช่ไหม?
วันที่ 31 สิงหาคม ปี 2000
วันสุดท้ายของปิดเทอมฤดูร้อน
คะสุจังย้อนกลับไปวันนั้นไม่ได้เหรอ?
ไม่ได้หรอก
คนที่จะรินกาแฟให้ลูกค้าที่นั่งเก้าอี้ตัวนั้นได้
ต้องเป็นผู้หญิงบ้านโทคิตะเท่านั้น ซึ่งตอนนี้ก็มีแต่คะสุ
งั้นให้คะสุจังนั่งเก้าอี้ตัวนั้น
แล้วรินกาแฟเอง...
ลองแล้ว แต่ไม่สำเร็จ
คะสุรินกาแฟให้ตัวเองไม่ได้
นั่นก็เป็นกฎเหรอครับ?
เอาเป็นว่า เราลองทุกวิธีที่คิดออกแล้ว
ทุกวิธีจริงเหรอ...
พอแล้ว ชินทานิคุง
ขอบคุณนะ
ฉันเอง
ก็คิดมาตลอด คิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ถ้าเจอแม่ได้ ก็อยากเจอ
ทำไมฉันถึงย้อนเวลาไม่ได้?
ทำไมฉันถึงถูกปล่อยทิ้งไว้?
แม่รักฉันหรือเปล่า?
มีความสุขไหมตอนอยู่กับฉัน?
ดีใจไหมที่ฉันเกิดมา?
คะสุ
คำถามที่คิดไว้ในใจเสมอ
อยากลองถามแม่ดูบ้าง
"เป็นไรหรือเปล่า?"
โธ่เว้ย!
คนที่รินกาแฟให้ลูกค้าที่นั่งเก้าอี้นั้นได้
ต้องเป็นผู้หญิงบ้านโทคิตะเท่านั้น
ตอนนี้ก็มีแค่คะสุ
ก็แค่เรื่องลวงโลกล่ะเนอะ?
วันนี้คนรินกาแฟไม่อยู่นี่นา
เชิญจ้า
น่าอร่อยจัง
ที่จริงคือย้อนเวลาไม่ได้สินะคะ?
ฮัลโหล คะสุจัง ติดต่อกลับด้วยนะ
แค่เรื่องโกหก
ใช่ ใช่ หลบคนหน่อย
แค่ตำนานเมืองแหละ
ร้านกาแฟลวงโลก
ผมคิดวิธีให้คะสุจังย้อนเวลาได้แล้วครับ
มีอะไรเหรอ?
คนที่จะรินกาแฟให้ที่นั่งนั้นได้...
...ต้องเป็นผู้หญิงบ้านโทคิตะใช่ไหมครับ?
ก็ใช่ไง ตอนนี้เลยมีแค่คะสุคนเดียว
"ตอนนี้" ใช่ไหมครับ?
ถ้าต่อไป มาสเตอร์แต่งงานแล้วมีลูก?
หรือถ้าลูกของผมกับคะสุเป็นผู้หญิง?
จะเป็นไงครับ?
เป็นไงบ้าง?
งืม... ง่วงนอน
ง่วงมากเลย
นี่
ถ้าย้อนเวลาไปได้จริงๆ เธอจะทำไง?
จะไปไหม?
ไปได้เหรอ?
ฉันว่าได้นะ
พรุ่งนี้ไปที่ร้านตอน 8 โมง ก่อนร้านเปิดนะ
อย่าไปสายล่ะ
13 เมษายน ปี 2019
มาแล้วเหรอ
ยังไม่ 8 โมงเลย นั่งรอก่อนนะ
อ้าว? คุณแม่ล่ะ?
คงเข้าห้องน้ำแหละ
ย้อนมาแล้ว?
ย้อนมาแล้ว? ย้อนมาแล้ว!
นี่ปีกับเดือนอะไร?
เมษายน ปี 2019
ล้อเล่นน่า! ยุคเฮเซ?
สาวจังเลย
ไม่ใช่เวลามาพูดแบบนี้แฮะ
หม้อกาแฟอยู่ไหน?
เตรียมไว้แล้วจ้ะ นี่เลย
งานดีจริงๆ!
นั่งตรงนี้นะคะ เดี๋ยวหนูจะรินกาแฟให้
เธอคือ?
มิกิค่ะ มิกิที่เขียนเหมือน "มิไร" (อนาคต)
ช่างเถอะค่ะ รีบนั่งเถอะ เร็วเข้า
พอต้องทำจริงๆ ก็ตื่นเต้นนะเนี่ย
จะไหวไหมนะเรา
เธอจะรินกาแฟให้ฉันจริงเหรอ?
รู้กฎสินะคะ? เพ่งจิตถึงวันที่อยากย้อนกลับไปค่ะ
24 ธันวาคม ปี 2000 คืนคริสต์มาสอีฟ
ไม่นะ
คุณแม่จากไปในวันสุดท้ายของปิดเทอมฤดูร้อน
ไม่ใช่วันนั้นค่ะ ต้องอีก 4 เดือนถัดมา ธันวาคมปีนั้น
พยายามนึกภาพให้ได้มากที่สุดนะคะ
พร้อมแล้วนะคะ?
งั้นก็... เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น
จริงสิ! มีข้อความจากคุณสามีในอนาคตค่ะ
"ผมรักคุณ" คุณนี่หมายถึงคุณคะสุนะคะ
"ผมรักคุณที่สุดเลย"
"อยากอยู่ด้วยกันจากนี้และตลอดไป ดังนั้นต้องกลับมานะ"
เท่านี้ค่ะ
หนูก็ขอร้องด้วย ต้องดื่มกาแฟให้หมดนะคะ
อย่าไปนะ
อย่าไปนะ คุณแม่
ไม่เอา อย่าไปนะ
ไม่เอา
ถึงเวลาที่แม่ต้องกลับไปแล้วจ้ะ
ไม่เอา แม่อย่าไปนะ
อย่าไปนะ
กลับได้แล้ว... คุณแม่
ขอร้องล่ะ เร็วสิ
อย่าไป อย่าไป
คุณแม่คะ กลับได้แล้ว!
อย่าไปนะ!
ห้ามไป!
เป็นอะไร คะสุ? เจ็บเหรอ?
ใครก็ได้! มีใครอยู่ไหม?
คุณนาคาเมะ?
คะสุ เป็นไงบ้าง? เลือดออก
ผมจะพาไปข้างบนนะครับ
กลับได้แล้ว
คุณแม่
กลับมานะ!
เร็วสิคะ คุณแม่
คุณแม่
ไปดื่มกาแฟสิ
ดื่มกาแฟ เร็วเข้า รีบดื่มเร็วค่ะ
ดื่มเข้าไปเร็ว
เธอคือ... คะสุเหรอ?
คุณแม่คะ วันนั้น...
...ไม่ได้ไปหาคุณพ่อหรอกเหรอ?
แทนที่จะกลับไปอดีต
แต่ดันไปอนาคตเพื่อเจอหนูเหรอ?
ไม่ว่ายังไงก็มีเรื่องที่แม่ต้องรู้ให้ได้
คุณหมอบอกแม่มาว่า
แม่อยู่ได้อีกเพียง 3 เดือน
มันกะทันหันไปจริงๆ
ไม่รู้ว่าคะสุจะเป็นยังไง ถ้าแม่ไม่อยู่
เป็นห่วงมาก
เลยต้องไปอนาคต แล้วดูให้เห็นกับตา
ขอโทษนะที่แม่ปิดเรื่องอาการป่วย
แม่ไม่รู้จะบอกยังไง
หนูฝันในคืนคริสต์มาสอีฟ
ฝันว่าแม่กลับมาหา
หนูคิดถึงแม่
คิดถึงมากๆ เลยดีใจสุดๆเลย
มันไม่ใช่ฝันสินะ?
นี่ กลับไปด้วยกันนะคะ
กลับไปด้วยกันกับหนู
แม่กลับไปไม่ทันงั้นสิ?
ลูกถึงต้องกลับมาหาแม่ที่นี่ ใช่ไหม?
แม่กลายเป็นวิญญาณ อย่างที่คุณยายบอกไหม?
หนูขอโทษ มันเป็นเพราะหนู
ไม่ใช่ ไม่ใช่
เพราะหนูรินกาแฟให้แม่
ไม่ใช่นะ ไม่ใช่
คะสุไม่ผิด ลูกไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
หนูทำอะไรได้บ้างไหม?
นั่นสินะ
เรื่องที่เกิดไปแล้วเปลี่ยนแปลงไม่ได้
จริงไหม?
แม่อยากจะอยู่เคียงข้างคะสุไปนานๆ
อยากดื่มกาแฟแล้วฟังคะสุพูดไปนานๆ
ถามว่าที่โรงเรียนเป็นยังไง?
อนาคตอยากเป็นอะไร?
แล้วก็... เจอคนที่ลูกรักหรือยัง?
แล้วเขาก็รักคะสุใช่ไหม?
โล่งอกไปที
คะสุเป็นคนขี้อาย แม่เลยเป็นห่วง
ทุกสิ่งที่อยู่ในใจ ลูกต้องบอกให้เขารู้นะ
คำขอบคุณ คำขอโทษ ทุกสิ่งอย่าง
แล้วลูกจะไม่มีวันเสียใจภายหลัง
ไม่เอา
ไม่นะ!
คะสุ
ดื่มสิ
รีบดื่มเลย คะสุ
นึกถึงหัวอกคนที่รอสิ
คุณแม่
คุณแม่ คุณแม่
คุณแม่
ลาก่อนจ้ะ คะสุ
คุณแม่
ลาก่อนจ้ะ
ไม่นะ ไม่นะ
แม่จะคอยเฝ้าดูลูก
ไม่นะ
ไม่ว่าเมื่อไหร่ ก็จะเฝ้ามองลูก
จะคอยดูเสมอ
ไม่ว่าเมื่อไหร่ ก็จะเฝ้ามองลูก
แม่รักลูก แม่รักลูกนะ คะสุ
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
กลับมาแล้วเหรอ
ได้เจอไหม?
แล้วเด็กคนเมื่อกี้ล่ะ?
กลับอนาคตไปแล้ว
ต้องขอบคุณเด็กคนนั้นกับชินทานิคุงนะ
แม่คอยเฝ้าดูหนูอยู่จริงๆ
คอยเฝ้าหนูอยู่เสมอ
วันแรกที่เข้ามาร้านนี้ ผมได้เห็นคนย้อนกลับไปอดีต
แม้สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วจะไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้
แต่ใบหน้าของคนที่ย้อนไปอดีต กลับเปล่งประกาย
ฮัลโหล ชินทานิคุง
ตอนนี้อยู่ไหน?
เพียงชั่วเวลาสั้นๆของกาแฟแก้วหนึ่ง
ก็เปลี่ยนหัวใจคนได้
เปลี่ยน... หัวใจคน
จอยซ์! นั่นของสำคัญนะ!
เอาไปไว้ในห้องนอน
กาลเวลานั้นโหดร้าย
ขืนโอ้เอ้ ทั้งปัจจุบัน ทั้งอนาคต จะกลายเป็นอดีตไปหมด
สิ่งที่ฉันต้องคิดก็คือ...
สิ่งใดที่ฉันไม่อยากสูญเสียไป
พูดกับใครน่ะ?
ไม่ต้องสนใจหรอก รีบขนของเถอะ
หากทุกคนโศกเศร้าเรื่องน้องสาวของฉัน
แสดงว่าน้องสาวฉันเกิดมา เพื่อทำให้คนอื่นทุกข์ใจงั้นเหรอ?
ไม่ใช่หรอก
รบกวนด้วยค่ะ
เพราะอย่างนั้น ฉันจึงเลือกที่จะสุข
ฉันจะทำให้พ่อแม่ และคนรอบตัวฉันมีความสุขเอง
มันเป็นปมในใจผมมาตลอดเลย
ไม่อาจยอมรับที่ภรรยาจะไม่เหมือนเดิม เลยเข้าหาเธอในฐานะบุรุษพยาบาล
แต่ยังมีอีกหลายอย่างที่เราทำด้วยกันได้
ไปเดินเล่นกันก็ได้ หรือไปเที่ยวก็ได้
แค่มีความสุขกับสิ่งที่ทำได้ก็พอ
คะสุจัง
ค่อยยังชั่ว ได้เจอคุณแม่แล้วใช่ไหม?
ขอบคุณนะ
ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้เจอแม่
การมีชินทานิคุงอยู่เคียงข้าง
คือสิ่งที่สำคัญที่สุดเลยล่ะ
เพิ่งรู้หรอกเหรอ?
ขอโทษ
ฉันรักคุณ
รู้อยู่แล้ว
หลายเดือนต่อมา
ขอบคุณค่ะ
มิกิ
แล้วเขียนยังไงล่ะ?
"มิกิ" ที่เขียนเหมือน "มิไร" (อนาคต)
เธอบอกแบบนั้นน่ะ
โตไวๆนะ
มีเรื่องวานให้ช่วยแน่ะ
วันชี้ชะตา: 13 เมษายน ปี 2019 เวลา 8 โมงเช้า
เอาล่ะ
เดี๋ยวก่อนนะ
อะไรอีกล่ะ?
มิกิ ขออีกที
คุณแม่รินกาแฟให้ แล้วมิกิกลับไป
แล้วมิกิรินกาแฟ แม่ก็กลับไป
มิกิดื่มกาแฟ แล้วกลับมา
เย้
เอาล่ะ
เพียงชั่วเวลากาแฟยังอุ่น